Uit de provincieraad: het Vlaams Belang actief

Voorgekauwd debat In de provincieraad van Oost-Vlaanderen wordt altijd uitvoerig en diepgaand gedebatteerd over de begroting. Het Vlaams Belang hield dit jaar niet minder dan 46 tussenkomsten. Om te beletten dat wij helemaal de show zouden stelen, had de meerderheid haar raadsleden aangepord om ook zoveel mogelijk vragen te stellen. Dat màg natuurlijk, maar wij weten uit welingelichte bron dat vele van die vragen voorgekauwd en opgesteld werden door de provinciale administratie zelf. Het was dikwijls een parodie van een echte kritische bevraging. Soms leidde dat tot hilarische – of beschamende? – tafereeltjes. Een vrouwelijk socialistisch raadslid barstte in een onbedaarlijke giechelbui  uit toen ze haar voorgekauwde vraag moest voorlezen. Buiten adem en blozend van het lachen kon ze tenslotte de tekst over de actie “Verbijsterende bijen” over haar lippen krijgen. Ze besefte niet eens dat men haar, waarschijnlijk per vergissing, een vraag had voorgeschoteld die het Vlaams Belang al maanden eerder had gesteld. Eén OpenVLD-ster stelde een vraag van één lijntje, zonder enige toelichting of nadere uitleg. Het was duidelijk dat ze niet eens wist waar het over ging. En nog andere vraagstellers gaven “hun” gedeputeerde alleen maar een voorzetje om eens goed te kunnen opscheppen over zijn ongelooflijke prestaties. Die tussenkomsten bevatten meestal de standaarduitdrukking dat er gevraagd werd naar “de stand van zaken”. Tja, ambtenaren hebben nooit hoog gescoord inzake creatief taalgebruik en originaliteit.


++++++++++++++++++++++++++++++


Politiek gestuurde uitzendingen De regionale zender AVS maakt elke maand een uitzending over de Oost-Vlaamse provincieraad. Tijdens de begrotingsdebatten leverde onze fractieleider Tanguy Veys scherpe kritiek op de partijdigheid van die uitzendingen. Eerste gedeputeerde Vercamer beweerde zonder blikken of blozen dat daarover géén politieke afspraken met AVS waren gemaakt. Volgens hem was er alleen “overleg” tussen de journalisten en de Dienst Communicatie. Dat hijzelf aan het hoofd staat van die Dienst Communicatie, dat had er zogezegd niets mee te maken. Volgens hem genieten de verslaggevers van AVS een absolute redactionele vrijheid. Eerste gedeputeerde Vercamer straalt betrouwbaarheid en rustige vastheid uit. Hij zou zèlfs overtuigend kunnen klinkend als hij moest zeggen dat aarde een platte schijf was. Iedereen die de uitzendingen over de provincieraad een paar keer bekijkt, kan zelf met eigen ogen zien dat die politiek gestuurd zijn. Het Vlaams Belang komt vrijwel nooit aan het woord, de deputatie voortdurend. En daarbij worden de politieke evenwichten binnen de meerderheid zorgvuldig afgewogen. Soms leidde dat tot ridicule situaties, zoals tijdens één van de vele debatten over de islamitische hoofddoek. Verschillende Vlaams Belangers waren daarover tussengekomen, en dat had geleid tot een vinnig debat. Maar wie werd geïnterviewd? De fractieleidster van de socialisten, die tijdens heel die discussie niet één keer ook maar één woord had gezegd. Ze had alleen haar haren bedekt met een symbolisch hoofddeksel. Er zijn nog raadsleden van de meerderheid die geïnterviewd werden, hoewel zij in de provincieraad zelf nooit een vraag stelden of een tussenkomst hielden. Maar zij kwamen wel op tv. Vlaams Belangers niet. Zelfs als zij elke raad een dozijn keer tussenkwamen. Maar Vercamer beweert dus dat dat allemaal toeval is, en dat wij hem moeten geloven, en niet onze eigen ogen.


++++++++++++++++++++++


Dodelijke koffie? Op de webstek van de provincie Oost-Vlaanderen vindt men onder de hoofding “Informatie over drugs” een overzicht van de werking van verschillende soorten legale en illegale drugs op de hersenen. Dat zou een prima vorm van voorlichting en preventie kunnen zijn. Maar helaas… Men vermeldt wel de dodelijke doses voor cafeïne –alsof je je met koffie dood zou kunnen drinken! – maar bijvoorbeeld niet voor cocaïne en heroïne, terwijl het probleem daar nochtans zeer reëel is. Elk jaar sterven er gebruikers van deze drugs aan overdoses. Voor nicotine vermeldt men dan weer een verkeerde dosis. Bij alcohol staat er ook geen dodelijke dosis vermeld, en dat is ook evenzeer misleidend, want je kunt je wel degelijk in één keer dood drinken. Eén fles jenever kan volstaan. De provincie ondersteunt enkele zeer goede initiatieven tegen drugs. Maar dit is een pedagogische miskleun. De tekst zou zelfs de indruk kunnen wekken dat koffie dodelijker is dan cocaïne en heroïne. Toen Marc Joris daar in provincieraad over interpelleerde, weigerde de verantwoordelijke gedeputeerde Couckuyt van de CD&V toe te geven dat er iets verbeterd moest worden aan die webstek. Het was duidelijk dat hij nog liever een dodelijke dosis van één of ander spul zou slikken, dan te moeten toegeven dat het Vlaams Belang misschien wel eens gelijk zou kunnen hebben.


+++++++++++++++++++++


Twee jongerenafdelingen Terwijl ons raadslid Marc Joris in de provincieraad interpelleerde over drugs, voerde VBJ een grote pamflettenactie om te waarschuwen tegen de gevaren van druggebruik. In dezelfde week pakte de jongerenafdeling van OpenVLD uit met een wervingscampagne waarvan het centrale beeld een foto was met de basisuitrusting van een cocaïnegebruiker: een spiegeltje, een scheermesje en een snuifrietje om cocaïne op te snuiven. Geen waarschuwing tegen druggebruik, maar een aansporing om lid te worden van Jong VLD, met de “pakkende” slogan: “Voor een puur en onversneden liberalisme”. Zoals dealers hun “pure en onversneden” cocaïne aanprijzen…  Het contrast tussen beide jongerenafdelingen was wel heel frappant. Dit is overigens niet het eerste soortgelijke incident. Op de webstek van de VLD-jongeren prijkte enige jaren geleden al een advertentie voor de legalisering van softdrugs, mét een link naar een cannabiswebstek.


 


+++++++++++++++++++++++++


Met hun eigen wapens De Bestendige Deputatie trekt 15 000 euro uit voor de “diversificatie” van overheidsdiensten, zodat dat daar meer vrouwen, allochtonen en laaggeschoolden aan de slag zouden kunnen. Volgens de politiek correcte dogma’s moeten de overheidsdiensten immers een “afspiegeling van de maatschappij” zijn, nietwaar? Men mikte daarbij vooral op beroepen waarbij een uniform gedragen moest worden, want dat zou de “zichtbaarheid” van die zogenaamde kansengroepen vergroten. Onlangs zagen we in Fort Knox overigens wat de gevolgen zijn geweest van zo’n “diversificatie” bij het Amerikaanse leger. Een islamitische legerpsychiater schoot toen dertien mensen neer. Marc Joris deed alsof hij dat voorstel ernstig nam, en hij ging de deputatie te lijf met haar eigen wapens en haar eigen politiek correcte jargon. Momenteel zijn er vijf mannelijke gedeputeerden, en slechts één vrouw. Hij stelde dus voor dat twee  mannelijke, blanke gedeputeerde zouden vervangen worden door vrouwen, indien mogelijk van allochtone afkomst. Dan zou de deputatie zelf een veel betere afspiegeling zijn van de maatschappij, die immers ook voor de helft uit vrouwen bestaat. Marc Joris merkte sarcastisch op dat daarmee 15 000 euro uitgespaard kon worden, en dat de “zichtbaarheid” van die vrouwelijke gedeputeerden natuurlijk veel groter zou zijn dan die van een paar vrouwelijke soldaten, politieagenten of parkwachters, al dan niert allochtoon. Maar natuurlijk was geen enkele gedeputeerde bereid zijn postje op te offeren aan die “diversificatie”. Eerste gedeputeerde Vercamer werd zo woedend dat hij bijna tot spontane zelfontbranding overging. Hij beschuldigde het VB er zelfs van de spot te drijven met de provincieraad. Maar dat is natuurlijk niet waar. We dreven alleen de spot met hypocrisie van de deputatie.


+++++++++++++++++++


Vocht, schimmel en zout Tijdens een werkbezoek van onze provincieraadsfractie aan het provinciaal archief  kwamen diverse pijnpunten aan het licht; Het personeel signaleerde onder andere problemen inzake een tekort aan medewerkers, gebrekkig sanitair; onvoldoende faciliteiten voor de restauratie van unieke documenten en vocht in de archiefruimten, waardoor zelfs schimmelvlekken ontstonden. Toen Tanguy Veys daar in de volgende provincieraad een kritische vraag over stelde, ontkende de eerste gedeputeerde alles, zelfs de dingen die we zelf hadden gezien. Slechts op één punt bleken we ons vergist te hebben: die witte plekken in de vochtige archiefruimte waren geen schimmelvlekken, maar zoutafzettingen. Dat was natuurlijk absoluut geen geruststelling. Zo’n zoutafzettingen kunnen natuurlijk alleen maar het gevolg zijn van waterinsijpeling. En vocht is voor een archiefruimte even nefast als knagende ratten.

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...